Hırsızlık suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin KÜÇÜKÇEKMECE 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2016 tarihli ve 2015/388 esas, 2016/40 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/06/2021 gün ve 94660652-105-34-7955-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 gün ve 2021/79278 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında; suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak ceza tayin edildiği belirtilerek, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmiş ise de; 20/09/2011 tarihinde müştekinin işyerinde dosya dışı diğer sanık ... ile birlikte birtakım para ve eşyaları çalan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından lehine olan ve eylemlerine uyan anılan Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinin kaldırılarak, anılan maddenin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine eklendiği, ceza miktarının da artırılarak “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği cihetle, suç tarihi itibariyle yürürlükte olmayan ve ceza miktarı bakımından sanık aleyhine olup, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca uygulama olanağı bulunmayan, 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'a eklenen, 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Karar duruşmasında ...L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’e 14.01.2016 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre “Bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” hükmün usulüne uygun tefhim edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli kararının sanık ...’e usule uygun olarak (Sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa CMK'nın 263 ve 35/son maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (KÜÇÜKÇEKMECE) 19. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 14.01.2016 tarihli ve 2015/388 E., 2016/40 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy