(743 S. K. m. 466)
N. Ç. ve arkadaşları tarafından Ü. Ç.aleyhine açılan tenkis davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraflarca temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Özel bakımı ve aşırı bir külfeti gerektirmedikçe eşler birbirine bakmakla kanunen ve ahlaken yükümlüdürler. Öte yandan bir kimsenin mal varlığının tümünü veya ona yakın miktarını ölünceye kadar bakmak için başkasına temlik etmesi saklı payı giderme kastı bakımından objektif delil sayılır. Özellikle miras bırakanın temlik ettiği malın geliriyle veya başka gelirleriyle geçinmesi ve gerektiğinde kendisini baktırması mümkün iken ölünceye kadar bakma sözleşmesi yapma yoluna başvurması da ardniyet taşıdığını gösterir. Onun için ölünceye kadar bakma sözleşmesi sebebiyle tenkis isteğinin incelenmesi sırasında yukarıdaki ilkelerin gözönünde bulundurulması gerektir.
Miras bırakanın egzamalı olduğu, bunun dışında özel bakımı gerektiren bir hali olmadığı ve mal varlığının tümüne yakın kısmını eşine ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle verdiği, esasen kahve ve dükkan geliriyle geçinecek durumda olduğu, aylık gelirinin 2.000, lira civarında bulunduğu, davalının ölenin ikinci eşi olup birinci eşinden çocuklarının olduğu da gözetildiği takdirde saklı payı zedeleme kastiyle hareket ettiğinin kabulü gerekir. Buna rağmen kasıt bulunmadığından söz edilerek davanın reddedilmesi Usul ve Kanun'a aykırıdır.
2 - Tenkis davası para ile ifade edilebilen neviden olup, davanın reddi sebebiyle davalı yararına nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken maktu vekalet ücreti verilmesi kabul şekli bakımından Usul ve Kanun'a aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle taraflar yararına BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy