(743 S. K. m. 264,149,274)
Dava: H.Ö. tarafından N.Ö. aleyhine açılan velayetin nez'i davasının yapılan muhakemesi sonunda, davanın reddine dair verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle evrak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Evlilik mevcut iken ana ve baba velayeti birlikte kullanırlar. Karı kocadan birinin ölmesi halinde, velayet sağ kalana ait olur. (M.K. 264)
Boşanma ile kendisine velayet verilen ana veya baba öldüğü takdirde çocuğun velayeti doğrudan doğruya öbür tarafa geçmez. İstek üzerine veya re'sen hakim, duruma göre ya velayeti sağ kalan tarafa verir, yahut ona vermeyi uygun bulmaz. (M.K. 149) bu takdirde ise, çocuk için vasi tayini gereklidir.
Olayda çocukların velayetleri boşanma hükmü ile babaları O.'a verilmiş iken sonradan O. ölmüş ve davalı anaları N.'da velayetin kendisine bırakılmasını istememiş, aksine tekrar evlendiği için çocuklarla ilgilenemiyeceğini hem cevap layihasında hem duruşmada açıklamıştır.
Az önce belirtildiği gibi, velayet esasen ana'dan olmadığı ve ölümle de otomatikman ona geçemiyeceği ve ayrı bir kararla velayet kendisine tevdi edilmemiş bulunduğu için nez'i söz konusu olamaz. Davanın reddi bu bakımdan sonucu itibariyle kanuna uygundur.
Çocukların babaları, analarına velayet verilmemiş ve verilmesini gerektiren şartlar da mevcut bulunmamış olmakla Sulh hakimi tarafından küçüklere vasi zorunluluğu doğmuştur. Mahkemenin bu yolda ihbarda bulunması yerindedir. O halde temyiz itirazlarının reddiye kararın gösterilen sebeple ONANMASINA 8.2.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy