(743 S. K. m. 150) (1086 S. K. m. 238, 239, 346)
Dava: O.G. tarafından karısı H.G. aleyhine açılan boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davacı tarafından istenilmekle duruşma için tayin olunan günde tebliğata rağmen taraflar gelmediler. İşin incelenerek karara bağlanması için başka güne bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1 - Terk sebebiyle boşanma davasının reddedilebilmesi için, davete uymamanın saklı sebebe dayanması şart olup ispat yükü de davalıya düşer. Oysa kadın, duruşmaya gelerek savunmada bulunmadığı gibi, cevap layihası da vermemiştir. Öyle ise boşanmaya karar verilmesi gerekirken, olaya uymayan düşüncelerle davanın reddedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
2 - Boşanma davalarında hasma yemin teklif olunamıyacağı Medeni Kanunun 150. maddesinin 2. bendinin emredici hüküm gereğinde iken, davacının davalıya yemin teklifine hakkı bulunduğunun hatırlatılması ve davacının buna yanaşmamış olmasının da davanın reddi için gerekçe yapılması usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA 31.1.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy