(1086 S. K. m. 74)
Dava: Y.E. ile M. (M.) A. arasındaki velayetin nez'i ve tevdii davasını yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Taraflar boşandıktan sonra başkalarıyla evlenmişlerdir. Ananın çocuğuna iyi bakıp okuttuğu, üvey babanın da aynı ilgiyi gösterdiği gerçekleşmiştir. Ananın her zaman evde olması dolayısıyla çocukla yakından ilgileneceği tabiidir. Baba ise; çocuğu üvey anasına terk edip işine gitmek zorunda kalacağına göre, çocuğun öz anasını yanında kalması her halde yararına daha uygun düşer. Öte yandan çocuğu yıllardan beri alıştığı çevreden ayırmak ruh yapısı yönünden zararlı sonuç doğurabilir. Babanın anaya nazaranmali durumunun daha iyi olması da başlı başına bir değiştirme sebebi değildir. Kaldı ki, çocuğun mali imkansızlık sebebiyle bir sıkıntıya sokulduğu da ispatlanamamıştır. Şu durumda davanın reddi gerekirken velayetin anadan alınması bozmayı gerektirdiği gibi; istek yok iken ve şartlar da mevcut değilken velayetin nez'i de usulün 74. maddesine aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA 12/9/1975 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy