(743 S. K. m. 485, 486, 487)
Dava: H.Özdemir ile S. ve N. Efe arasındaki vasiyetnamenin tespiti davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava vasiyetnamenin geçerliliğinin tespitine ilişkindir.
Toplanan deliller ve özellikle dava dilekçesinde yazılan sözlerden, tarafların okuma yazma bilmeyen miras bırakanı Ş.Özdemir'in 18.12.1974 günü ilkokulda okuyan kızına, ölümünden sonra yapılması gereken bir kısım arzularını dikte ettirdiği ve onun yazdığı yazıyı imzaladığı anlaşılmıştır.
Yukarıda açıklanan hali ile olayda el yazısı ile bir vasiyetten söz edilemez. Çünkü böyle bir vasiyetnamenin baştan sona vasiyetçinin el yazısı ile yazılmış olması zorunludur. (M.K. 485) Bu yön geçerlilik şartıdır. Şu halde geçerli bir el yazısı ile vasiyetin bulunmadığı söz götürmez.
Gerçekten ölüm tehlikesi ya da yolların kesilmesi, bulaşıcı hastalık ve harp gibi olağanüstü hallerden ötürü bir kimse, resmi vasiyet düzenleme imkanından yoksun olur ve el yazısı ile de vasiyet düzenleyemeyecek durumda bulunursa sözlü vasiyet yapabilir. Ancak böyle bir vasiyetin geçerli olabilmesi için, vasiyet tanıklarının vasiyetçinin son arzularını bir tutanakla tespit edip vakit geçirmeksizin mahkemeye vermeleri ve onu vasiyete ehil gördüklerini açıklamaları ya da Hakim önünde aynı şekilde bir tutanak düzenlemeleri zorunludur. (M.K. 486, 487) Yazılanların tümü geçerlik şartıdır. Olayda ise bu şartların hiç birinin varlığı iddia ve ispat olunmamıştır. O halde ortada sözlü bir vasiyet bulunduğunun kabulü de düşünülemez.
Yukarıda yazılan gerekçe ve sebeplerle davanın reddi gerekirken olaya uymayan düşüncelerle isteğe uygun karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 29.12.1975 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy