(743 S. K. m. 31, 32)
Cengiz tarafından açılan gaiplik davasının yapılan muhakemesi sonunda, davanın reddine dair verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
"Ölüm tehlikesi içinde gaip olan veya çoktan beri kendisinden haber alınamıyan bir kimsenin ölümü pek muhtemel görülürse" (M.K. 31) hakları bu ölüme bağlı kişilerin isteği üzerine hakim gaipliğe karar verebilir. Bu yolda bir isteğin ileri sürülebilmesi için, ölüm tehlikesinden başlayarak bir sene, ya da gaip olan kişinin son haberinden itibaren beş yıl geçmiş olması gerekir. (M.K. 32)
Yukarıda açıklanan metinden anlaşıldığı gibi, Kanun Koyucu iki ihtimali öngörmüştür. Biri ölüm tehlikesi içinde gaip olan kişinin durumu öbürü, ölüm tehlikesi bulunmamakla beraber, uzun süre kendisinden haber alınamıyan kimsenin ölümünün pek muhtemel bulunması halidir.
1 - Dava dilekçesinde yazılı sözler ve açıklanan olaylar karşısında karar gerekçesinin "Ölüm tehlikesi" ile ilgili bölümü davanın niteliğine uymamakla beraber, hüküm sonucu bakımından doğru olduğu için yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.
2 - Olayda uygulanması gereken kural, uzun süreden beri kendisinden haber alınamayan kişinin ölümünün pek muhtemel olması halidir ki yapılan soruşturma, toplanan deliller, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebepler karşısında bu şart gerçekleşmediğinden temyiz itirazları yerinde olmadığı gibi, dava reddedildiğine göre bir yıllık ilan süresinin beklenmemiş olması da kararın sonucuna etkili bir usul eksikliği olmadığından, temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18.03.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy