(743 S. K. m. 137)
Z. ile kocası M. arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda tarafların boşanmalarına dair verilen hüküm davalı tarafından temiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1 - Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, taraflar arasında ortak hayatı çekilmez hale getirecek derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte şiddetli bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olmasına, olayların akışı karşısında davacının dava açmakta haklı bulunmasına, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın ortak kanunen mümkün görülmemesine göre esasla ilgili temyiz itirazları yersizdir.
2 - Velayet kendisine verilen kişi çocuk ile öbür tarafın şahsi münasebetlerinin düzenlenmesini isteyebilir. Çünkü infaz yönünden kendisi de bu konu ile doğrudan doğruya ilgilidir ve yükümlüğünü bilmesinde yararı vardır. Zaten şahsi münasebetin re'sen düzenlenmesini kanunda emredilmiş olmasının amacı da budur. Bu bakımdan velayet kendisine verilen tarafta düzenleme eksikliğini temyiz edebilir. O halde çocuk ana arasındaki şahsi münasebetin tanzim edilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır.
3 - Ana baba mali güçleri oranında çocuklarına bakmakla yükümlüdürler. Velayeti babaya verilen çocuk için ananın iştirak nafakası verip vermeyeceğinin tespitine esas olmak üzere inceleme yapılıp sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 01.04.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy