(743 S. K. m. 162)
Bahriye Ş. ile Mustafa Ş. arasındaki ayrı mesken edinmeye izin davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Eşlerden her biri, birlikte yaşama yüzünden sağlığının bozulduğunu veya şöhretinin zedelendiğini ya da işinin ilerlemesinin engellendiğini ileri sürerek hakimden ayrı mesken edinmesine izin vermesini isteyebilir. (MK.162/1)
Mahkemece davacı kadının eşi ile birlikte oturma yüzünden sağlığının bozulduğu yolundaki gerekçe yerinde görülmemiştir. Şöyle ki kadının şu veya bu sebeple üzülmesi ve kendi iddiasına göre bir süre yatması sağlığının bozulduğunun kabulü için yeterli değildir. Çünkü: Üzülmek insanın iç dünyası ile ilgili olup kişiden kişiye değişir. Yani kesin değildir. Bu bakımdan kadının üzüntüsünden söz ederek ayrı mesken edinmesine izin verilemez. Zira anılan hüküm, sağlığa zararlı yerde oturmaya zorlamak veya bulaşıcı bir hastalığın geçmesi için ortam hazırlamak ve benzeri hallerde eşleri koruma amacına yöneliktir. Olayda ise böyle bir durum yoktur.
Eşin evden kovulması Medeni Kanunun 162/1. maddesinde yer alan şöhretin zedelenmesi kapsamına girmez. Bu hükmün amacı, randevuculuk ve benzeri çirkin işlere bulaşan eşten uzak kalmayı sağlamaktır ki, olayda böyle bir durum söz konusu değildir.
Yukarıda yazılı gerekçeler karşısında davanın reddi gerekirken anılan yönler gözetilmeden ayrı mesken edinmeye karar verilmesi Usul ve Kanun'a aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy