(743 S. K. m. 376, 457)
Dava: (M.Ş.) tarafından açılan kayyım tayini davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili verdiği dilekçe ile, müvekkilinin 1969 yılında (C.K.) den boşandığını, müşterek çocukları (T)nin velayetinin anasına verildiğini, yedi yıldan buyana babanın nafaka borçlarını ödemediği gibi, çocuğunu görmek gereğini bile duymadığını, bu bakımdan küçük (T) açısından, babasını, mirasından ıskat etmek şartlarının doğduğunu ne var ki böyle bir tasarrufta ana ile çocuğun yararının çatışacağını beyanla, sadece mirastan ıskat işlemi ile sınırlı olmak üzere küçüğe kayyım tayin edilmesini istemiştir.
Gerçekten veli ile küçüğün yararı çatıştığı ya da velinin kanuni engeli çıktığı takdirde kayyım tayin olunur (MK. 376/2-3). Ancak olayda bu şartlar gerçekleşmemiştir.
Şöyleki:
1 - Mirastan ıskat sebeplerinin tespiti için sağlıkta dava açılamaz. Çünkü tespit davası eda davasının öncüsüdür. İleride ıskat eden tarafından açılacak bir eda davası söz konusu olamıyacağı için bir kimse, sağlığında ıskat sebeplerinin tespiti hakkında dava açamaz.
2 - Ölüme bağlı tasarruflar kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olup, doğrudan doğruya kullanılması zorunludur. Bu konuda temsil hükümleri işlemez. Yani bir kimse adına kanuni ve akdi temsilcisi (veli, vasi ve vekil) ölüme bağlı tasarrufta bulunamaz. Kayyım, velinin hukuken yapabileceği ve fakat fiilen yapmaktan yasaklandığı işlemleri yapmak için tayin olunabilir. Az önce belirtildiği gibi, vekil küçük adına ölüme bağlı tasarrufta bulunamıyacağına göre, kayyıma böyle bir yetkinin verilmesi düşünülemez. Bu durumda kayyım tayini isteğinin hukuki dayanağı yoktur.
Mahkeme kararında yazılı gerektirici sebeplere ve az önce belirtilen gerekçelere göre, davanın reddi doğru olup, hükmün ONANMASINA ve onama harcının temyiz edene yükletilmesine 4.5.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy