(1086 S. K. m. 218, 244, 253)
Dava: (V.K.İ.) ile (Y.C.İ.) arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda tarafların boşanmalarına dair verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkikiki davalı tarafından istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: 1- Davalıya usulüne uygun gıyap tebliğe edildiğine göre vekilinin duruşmaya alınmasından bir yanlışlık bulunmadığından gıyapla ilgili temyiz itirazları yersizdir.
2 - 25.1.1978 günlü oturum için davalı tanıklar adına çağırı kağıdı gönderilmiş sözü edilen oturuma davalı taraf gelmemiş evvelce gıyap kararı tebliği edilmiş bulunduğundan söz edilerek gıyapta boşanmaya karar verilmiştir. Oysa mahkemece tanıklara çağırı kağıdı tebliğ edildiğine davalı taraf gelmemiş olsa bile (ihzaren celblere) karar verilmesi (HUMK.253) gerekir. Çünkü mahkemece bir delilin toplanmasına karar verildikten sonra delilin araştırılmasını isteyen bundan vazgeçmedikçe hakim re'sen veya öbür tarafın isteği ile bu delilin incelenmesinden kaçınamaz. Tarafın gıyaba düşmüş olması da delilin toplanmasına engel değildir. Az önce açıklanan yönler ihmali olunarak ve davalının delilleri toplanmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
3 - isteğe rağmen kadın yararına tedbir nafakası verilmemiş olması MK.nun 137. maddesine aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26.6.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy