(743 S. K. m. 603)
Memiş M. ve arkadaşları ile Meliha M. arasındaki mirasta iade davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davalı tarafından istenilmekle,
Dava konusu taşınmaz davalıya rücu şartı ile bağışlanmış, miras bırakanın ölmesi ile de şartsız bağış niteliğini almıştır. Bir mirasçıya yapılan kazandırmanın iadeye tabi olabilmesi için, sağlar arası temlik niteliği taşıması zorunludur (M.K. 603). Oysa rücu şartı ile bağış miras bırakanın ölümü anında gerçek anlamı ile kazandırıcı işleme dönüşür. Az önce açıklandığı gibi, rücu şartı ile bağışlama Medenî Kanun'un 603. maddesi kapsamına giren kazandırıcı işlem sayılmayacağından davanın reddi gerekirken nitelendirmede yanlışa düşülerek iade kararı verilmesi Usul ve Kanun'a aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy