(743 S. K. m. 316)
Dava: Muzaffer ile Hüsrev ve İsmet arasındaki nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak dokunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, kardeşin kardeşten nafaka isteğine ilişkindir. Kardeşin kardeşten nafaka isteyebilmesi için, nafaka ile yükümlü tutulmak istenenin refah içinde olması gerektir (MK. 316).
Kanunda refah tarif edilmemiş, bunun takdiri mahkemeye bırakılmıştır.
Geliri, çevresine ve sosyal durumuna göre lüks sayılabilecek şeyleri sağlamaya elverişli bulunan ve ihtiyaçları dışında bir bolluk ve zenginlik içinde olan kimse refah halinde sayılır (Yargıtay 2. HD. 28.09.1972 gün ve 5848/5323 sayılı kararı). Prof. Egger'e göre mali durumu fevkalade masrafları karşılamaya elverişli ve ihtiyarlık günleri için tasarrufa da imkan bulabilen ve en az geçim sınırının çok üstünde geliri bulunan kişi refah içinde sayılır (Prof. A. Egger İsviçre Medeni Kanun Şerhi, Aile Hukuku, 1949 baskısı, Tahir Çağa Tercümesi, Sahife 345). Sonuç olarak refah, bir kimsenin geleceği için kaygı duymadan toplumun lüks kabul ettiği ihtiyaçları da dahil olmak üzere bütün ihtiyaçlarını karşılayabilmesi halidir.
Davalılardan İsmet'in ayda 9.000 lira geliri olup, eşine ve iki çocuğuna baktığı, diğer davalı Hüsrev'in ise ayda 9.000 küsur lira geliri olup, eşine ve çocuğuna baktığı anlaşılmıştır. Mali durumları bu durumda olan kimselerin yukarda belirtilen ilkeler karşısında refah içinde olduklarından söz edilemez. Öyle ise davanın reddi gerekirken açıklanan yönler gözetilmeden nafakaya hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 07.04.1980 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy