(743 S. K. m. 274)
Dava: Mukadder ile Haluk arasındaki velayet davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davacı tarafından istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Velayet düzenlenirken ya da yeniden gözden geçirilirken çocuğun yararına ön planda yer verilmesi zorunludur. Öte yandan velayetin doğrudan doğruya ana, ya da baba tarafından bizzat kullanılması gerekir. Pek zorunlu hallerde geçici bir süre için ana babanın gözetimi altında çocuk bir akraba yanında bırakılabilir. Bu istisnai (ayrıcalı) durumun kötüye kullanılmasından ve kural haline getirilmesinden önemle kaçınılmalıdır.
Dosyadaki delillerden, tarafların müşterek çocukların velayeti boşanma kararı ile babalarına verildiği, ne var ki, babanın İsveç'te çalıştığı, çocuklarını Türkiye'de babaannelerinin yanında bıraktığı, babaannenin ise onlarla yeterince ilgilenmediği, bağımsız bıraktığı, esasen babaannenin de sağlığının iyi olmadığı, çocukların da, babalarını istemediklerini etrafta söyledikleri gerçekleşmiştir.
Babanın İsveç'te bir suçtan dolayı hapse girdiği de anlaşılmıştır. Şu durumda çocukların velayetinin babadan alınması her yönü ile onların yararınadır. Kadının başka biri ile evlenme hazırlığı içinde olması ya da evlenmiş bulunması, hatta boşanma davası sırasında velayetin babaya verilmesine razı olması çocukların velayetini anneye verilmesine engel değildir. Öyle ise çocukların velayetinin babalarından alınıp annelerine verilmesi gerekirken açıklanan yönler gözetilmeden davanın reddolunması usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 1.12.1980 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy