(743 S. K. m. 148)
Ayşe ile Erkan arasındaki şahsi münasebet davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm taraflar temyiz edilmekle; evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Çocukla ana baba arasında kişisel ilişki düzenlenirken ön planda tutulması gereken husus, çocuğun yararlarıdır. Başka bir anlatımla, küçüğün bedeni ve fikri gelişimine engel olacak ya da tehlikeye düşürecek şekilde bir ilişkiye müsaade edilemez. Her ne kadar ana babalık duygularının tatmini de, önemli bir faktör ise de, çatışma halinde çocuğun yararını, ana babanın yararına üstün tutmak zorunludur.
Mahkemece, çocuğun senenin çift aylarında baba yanında, tek aylarında ise ana yanında kalması şeklinde kişisel ilişki kurulması öngörülmüştür. Bu düzenleme, çocuğun zararınadır. Çünkü 1977 doğumlu olup her yönden yetişecek çağda bulunan bir çocuğun, her ay değişik bir ortamda ve değişik bir yetiştirme (terbiye) tarzı ile karşı karşıya kalması, onun kişilik kazanmasını olumsuz yönde etkiler. Öte yandan, çocuk okul çağına geldiğine göre, her ay çevre değiştirmesi, okulu iki evi de ne kadar yakın olursa olsun, eğitim zorluğu meydana getirir. Küçüğün böylesine göçebe denecek bir yaşam içinde bulunmasının daha birçok sakıncaları olduğu söz götürmez. Bu bakımdan yapılan düzenleme yanlış olup, velayet anaya verildiğine göre, eğitim ve gelişim konusunda ona ağırlık vermek suretiyle ve sadece babaya, babalık duygusunu tatmin edecek miktarda makul bir görme süresi tanınması uygun olur. Bu itibarla hükmün bozulması gerekir.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy