(743 S. K. m. 138, 140)
Seyfettin ile Cemile aralarındaki boşanma davasına dair verilen 15.9.1982 tarih ve 185/152 sayılı hükmün dairenin 13.12.1982 gün ve 8962/9442 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Sözü edilen kararın düzeltilmesi davalı tarafından istenilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Açılan boşanma davasında deliller boşanmaya yeterli olup da mahkemece eşlerin barışmaları mümkün görülürse ayrılığa karar verilebilir (MK.138). Hüküm kesinleştikten sonra eşler ayrılık süresi içinde birleşmezlerse, taraflardan her biri boşanma davası açabilir (MK.140). Davanın davacısı, dönmek isteyen eşini eve kabul etmek zorunda değilse de, kusuruyla ayrılık kararına sebep olan taraf, eve gelmek isteyen (avdet eden) eşini kabul etmeye mecburdur. Aksi halde ayrılık kararına dayanarak boşanma davası açamaz.
Olayda kocanın kusuruna dayanılarak ayrılık kararı verilmişse de, ayrılık süresi içinde kadın eve dönmek istediği halde kocanın onu eve almaktan kaçındığı, yani eve gelmesine engel olduğu iddia ve ispat olunmamıştır. O halde ayrılık kararına dayanarak koca boşanma davası açabilir.
Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere ve yukarıda yazılı gerekçelere göre usulün 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve usulün 442. maddesi hükmünce ve 2248 sayılı kanunda gözetilerek takdiren sekiz yüz lira para cezasının ve 2345 sayılı kanun gereğince aşağıda yazılı ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy