(743 S. K. m. 140) (1086 S. K. m. 436)
Dava: Ali ile Hayriye arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda; davanın reddine dair verilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki davacı tarafından istenilmekle; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Kadın, boşanma davası açmış, kocanın zina eylemi sabit olmuş, ancak mahkemece ayrılığa karar verilmiş, hüküm kesinleşmiştir. Ayrılık, hükme esas olan olaylar sadece boşanmayı isteyen eş aleyhine olsa bile, karşı taraf ayrılığa hükmedilen süre içerisinde ortak yaşama dönmekten kaçındığı takdirde boşanmaya karar verilebilir (MK. 140/2).
Kocanın başka bir kadınla karı-koca gibi yaşadığı, bu birleşmeden çocuklarının dahi olduğu hususunda uyuşmazlık yoktur. Şu durumda, kocanın, eşini, ortak hayata devam etmek için samimi bir arzunun ürünü olarak çağırması hayatın ve olayların akışına uygun düşmeyeceği gibi, kadının eve dönmek isteğinde bulunması da düşünülemez. Bu şartlar altında MK. nun 140. maddesi gereğince kocanın ayrılık kararına dayanarak dava açması mümkün değildir.
Sonuç: Davanın reddi sonucu bakımından doğru olup hükmün bu sebeple ONANMASINA, 16.05.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy