(818 S. K. m. 76) (1086 S. K. m. 161) (743 S. K. m. 132)
Mehmet ile Fatma arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Medeni Kanunun 132. maddesinde yer alan iki aylık sürenin hesaplanmasında, Borçlar Kanununun 76 ve sonraki maddeleri ile Usulün 161 ve takibeden maddeleri uygulanmaz. Çünkü bu müddet, eşin evden ayrı yaşayacağı en az (asgari) süre olup mutlaktır. Her çeşit tatil günleri iki aya dahildir.
Önceki açılıp reddedilen davaya ait kararın kesinleşme tarihi 22.11.1982 olduğuna göre iki aylık süre, 22.1.1983 gününde sona erer. Ay ile belirlenen süreler, müddetin son bulduğu ayın aynı günü iş saatinin sonunda biter (B.K. 76). Bu tarih tatile rastlarsa tatil sonuna kadar uzar. Medeni Kanunun 132. maddesinde öngörülen iki aylık sürede bu kural uygulanmaz. Çünkü bu sürenin niteliği ve amacı itibariyle, son günün tatile rastlaması halinde uzama söz konusu olmaz. Zira, ihtar gönderilen eş, tatiller de dahil olmak üzere, her zaman eve dönmek hakkına sahiptir. Olayda ihtar 24.1.1983 gününde istendiğine göre, istem gününde iki aylık sürenin tamamlandığına, bu itibarla ihtarın geçerli olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esası hakkında tarafların delillerinin toplanması gerekirken, iki aylık sürenin bitim tarihi tatile rastladığı için sürenin 24.1.1983 Pazartesi günü akşamına kadar uzayacağından söz edilerek davanın reddedilmesi Usul ve Kanuna aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın niteliğine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy