(1086 S. K. m. 286) (743 S. K. m. 355)
Dava: Emine ve arkadaşları tarafından Fatma'ya vasi tayini davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hükümle istenilen, İstanbul Birinci Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.2.1987 gün ve 130/14 sayılı kararı Emine tarafından temyiz edilmekle; evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosyada mevcut 28.1.1987 tarihli bilirkişi raporunda, kendisine vasi tayini istenen Fatma'nın "paranoyak hezayanları gösterdiğinden ve kendisinin şahsî menfaatlerini korumayacak durumda olduğundan, Zehra'nın vesayet altına alınması gerektiği" belirtilmiştir.
Her ne kadar hâkim, bilirkişinin rey ve mütalâsı ile bağlı değilse de (HUMK.286) kanun koyucunun amacı, hâkimin bu gibi hallerde yeni bilirkişi mütalâasına müracaat ederek bu konuda adeletli sonuca varmasını sağlamaktadır. Yoksa, hâkim ihtisası gerektiren bilirkişi yerine geçerek rey ve mütalâada bulunamaz. O halde yapılacak iş, yeniden bilirkişi mütalâsına müracaat etmek ek mütalâa istemek veya yeniden rapor almak, bütün deliller birlikte değerlendirilip sonuca göre karar vermekten ibarettir. Buna rağmen bilirkişinin düşüncesi nazara alınmayıp isteğin red edilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, 13.11.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy