(1086 S. K. m. 445)
Dava: İbrahim Karakatırlı ile Ahmet Özhan ve ark. arasındaki iade-i Muhakeme (veraset) davasının yapılan muhakemesi sonunda iadei-muhakeme talebinin reddine dair verilen hüküm duruşmalı olarak davacı tarafından temyiz edilmişse de temyiz eden vekilinin sonradan verdiği 8.2.1989 tarihli dilekçesi ile duruşma isteğinde vazgeçtiğini, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesini istemiş olmakla, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Hükümler kesinleşince taraflar yararına kazanılmış hak doğar. Birbirine aykırı kesin hükümler de meydana gelebilir. Bu durumda, yargılamanın iadesi yolu ile hüküm ortadan kalkmadıkça iki hüküm de kesin hüküm niteliğini korur. Bu ise toplumu tedirgin edip, hak çatışmalarının meydana gelmesine yol açar. Bundan ise toplum huzursuz olur. Kişiler zarar görür. İşte buna çare bulunmuş, yargılamanın iadesi yolu kabul edilmiştir. HUMK. 445/10. maddesinde, birbiri ile özünde çelişen iki ayrı ilamın varlığı halinde ilk kararı alıp da yararına kesinhüküm meydana gelen kişiye, sonradan ilam alan kişi murazada bulunduğu için, lehine evvela kesin hüküm meydana gelen kararın tarafı, sonradan başkasının aldığı ve kesinleştirdiği hükmün, yargılamanın iadesi yolu ile iptalini (ortadan kaldırmasını) isteyebilir (HUMK. 445-450). Bilimsel görüş de bu doğrultudadır (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 4. bas,ı 1984 Cilt a sh. 3633).
Olayda ilk hüküm davalı tarafça alınmış, karar kesinleşmiş, böylece yararına kesin hüküm doğmuştur. Davacı taraf ise daha sonra yararına karar almış, o da kesinleşmiş ve onlar lehine de kesin hüküm meydana gelmiştir. Şu durumda az önce açıklandığı gibi yargılamanın iadesini istemek hakkı, ilk hükmü alan ve temyize konu davada davalı sıfatında yer alanlara aittir. İkinci hükmü alan ve bu davanın davacısı olan kişinin dava hakkı yoktur. Davanın reddi sonucu itibarı ile doğrudur.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, 27.2.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy