(743 S. K. m. 144) (HG. 02.05.1990 T. 1990/2-111 E. 1990/261 K.)
Dava: Hasan A. ile Zehra A. arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1 -Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillere kanuna uygun sebeplere ve özelllikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdak, bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.
2 - Medeni Kanunun 3444 sayılı kanunla değişen 144. maddesinde "boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek eşin, kusuru daha ağır olmamak şartı ile geçimi için diğer eşten mali gücü oranında süresiz olarak nafaka yoksulluk isteyebileceği öngörülmektedir.
Madde metninden, özellikle boşanmaya karar verilmesi halinde, yasada belirtilen ve aşağıda açıklanan üç unsurun birlikte gerçekleşmesi koşulu ile yoksulluk nafakasına hükmolunabileceği anlaşılmaktadır.
Belirtilen duruma göre yoksulluk nafakası takdiri için önce boşanmaya hükmedilmek ve sonra da olayda diğer üç şartın gerçekleşmiş olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar vermek gerekmektedir.
Bu üç unsur ise şunlardır.
a) Bu konuda hüküm tesisi için öncelikle istek olması gerekmektedir. Talep yazılı şekilde ve hatta sözlü olarak da yapılabilir. Ancak hukuki sonuç doğurabilmesi için sözlü isteklerin mahkeme tutanağına geçirilmesi zorunludur.
b) İstekte bulunanın, boşanmaya sebep olan olaylarda diğer eşten daha ağır kusuru olmaması lazımdır. Başka bir anlatımla nafaka isteyenin boşanmada kusursuz olması, en azından kusurunun diğer eş ile eşit düzeyde bulunması gerekmektedir. Şayet boşanma istek sahibinin tam ya da baskın kusuru ile gerçekleşmiş ise kendisine yoksulluk nafakası takdiri mümkün değildir.
c) Üçüncü koşul da nafaka isteyenin, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin gerçekleşmesidir.
Olayımızda mahkemece boşanma davası red olunmuş ve ancak davalı yararına bir yıl süre ile yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.
3 - Boşanma davası red edildiği, başka bir ifade ile aile birliği devam edegelmekte olduğu halde ancak boşanma halinde uygulama imkanı bulunan yoksulluk nafakasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
4 - Yoksulluk nafakasının süresiz olarak tayini gerekirken M.K. 144 ve H.G.K. 2.5.1990 gün ve 111-261 sayılı kararı bir yıl süre ile sınırlı tutulması ve dosyadaki belgelerden hastanede çalışan davalının devamlı ve ülke koşullarına uygun miktarda geliri bulunması sebebi ile şekli bakımından bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 18.1.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy