(743 S. K. m. 134/son)
Dava: Musa ile Şerife arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda, davanın reddine dair verilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle; evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan davalının temyiz itirazları yersizdir.
2 - "Boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç yıl geçmesi halinde, HER NE SEBEPLE olursa olsun müşterek hayat yeniden kurulamamışsa eşlerden birinin talebi üzerine boşanmaya karar verilir" (MK. 134/son). Davalı 20.8.1986'da açtığı dava dilekçesini okumadan imza ettiğini ve mahkemeye verdiğini, kocasının o zaman kendisini kandırdığını ileriye sürmüş ise de, bu savunmayı kabule elverişli bir delil ortaya konmamıştır. Dava, feragatle sonuçlanmış olup feragat anında sonuç doğurur. Toplanan deliller o davanın sonuçlanmasından sonra evlilik birliğinin yeniden teessüs ettiği kabule elverişli değildir. MK.nun yukarıda açıklanan kuralında yer alan şartlar oluşmuştur. Boşanmaya karar verilecek yerde davanın reddi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.6.1992 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
20.8.1986'da açılıp feraget sebebiyle redle sonuçlanan 1986/88 esas sayılı davaya ilişkin 7.10.1986 günlü karar taraflara tebliğ edilmemiş ve kesinleşmemiştir.MK.nun 134/4 şartları bu sebeple oluşmaz.davanın reddi bu sebeple ve sonucu itibariyle doğrudur.
Tahir ALP
Üye
Full & Egal Universal Law Academy