(743 S. K. m. 24, 143)
Dava: Şerafettin ile Sıdıka arasındaki boşanma davasına dair verilen 14.2.1992 tarih ve 429/64 sayılı hükmün Dairenin 11.5.1992 gün ve 5071(5398 sayılı ilamiyla onanmasına karar verilmişti. Sözü edilen kararın manevi tazminat yönünden düzeltilmesi davacı tarafından istenilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Boşanma ile ilintili manevi ödenceye (tazminata) hüküm edilmesi, MK.nun 143/2. maddesi uyarınca boşanmaya yol açan olayların kusursuz eşin kişilik haklarını ağır şekilde zedelmiş olmasıyla mümkündür. Manevi ödence kişilik hakları boşanma nedeniyle zedelenen eş aleyhine bozulan manevi dengenin giderilmesini amaçlayan ve MK.nun 24. maddesiyle benimsenen ilkelerle paralellik arzeden bir giderim biçimidir. Yalın boşanma manevi ödence için yeterli bir neden değildir.
Ödence isteğinde bulunan eşin boşanmaya yol açan olaylarla kişiliğinin zedelendiği iddia ve ispat edilememiştir. O halde manevi ödence ile ilgili isteğin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulüne ilişkin hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, yanılgı sonucu oluşan Dairenin 11.5.1992 gün ve 5071/5398 sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, 11.9.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy