(1587 S. K. m. 4) (403 S. K. m. 38)
Ali ile Nebahat arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda, mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle; evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Her Türk Vatandaşı, Türkiye'de ikametgahının veya sonradan ikametgah edindiği yerin nüfus memurluğuna kendisini yazdırmaya ve bir nüfus cüzdanı almaya mecburdur (1587 sayılı Nüfus Kanununun 4. maddesi). Türkiye Cumhuriyeti nüfus sicil kayıtları, ilgilinin Türk vatandaşı olduğuna karine teşkil eder (403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 38. maddesi).
Bir kimsenin nüfus siciline kayıtlı bulunduğu yer ikametgah bakımından karine sayıldığına göre, her Türk Vatandaşı'nın Türkiye'de ikametgahı vardır. Bu açıklama karşısında, 2675 sayılı Yasanın 28. maddesinde ifadesini bulan Türkiye'de ikametgahı bulunmayan Türk Vatandaşlarının kişi hallerine ilişkin davaların şartların oluşması halinde sakin olduğu yer mahkemesinde açabilir, hükmünün uygulama olanağı bulunmamaktadır.
Davacı koca, Pazarcık nüfusuna kayıtlıdır. O halde kocanın ikametgahı Pazarcık'tır. Davacının ve eşinin Pazarcık'ta oturup oturmamaları neticeye etkili değildir. Taraflar yetkili olarak gösterilen Küçükçekmece'de son defa altı ay birlikte de oturmuş değillerdir. Dava isabetli olarak kocanın ikametgah mahkemesinde açılmıştır. Bu durumda, mahkemece yetki itirazının reddine karar verilip işin esasının incelenmesi gerekirken, yasanın ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), 21.9.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy