(743 S. K. m. 144)
Taybe ile Ahmet arasındaki nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle; evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2- Medeni Kanunun 144. maddesi gereğince yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün isbatı gerekir. Davacı, boşanma davasından ve bu davanın kesinleşmesinden sonra bu davayı açmıştır. Bu nedenle, davacının boşanma davasının kesinleştiği tarihte yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin tahkiki gerekir. Bu yönde araştırma yapılmadan yazılı düşüncelerle davacı için yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: 1- Davalının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün yoksulluk nafakası ile ilgili bölümünün yukarıda 2. bentte gösterilen gerekçe ile BOZULMASINA,
2- Davalının iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen gerekçe ile reddine ve hükmün bu bölümünün ONANMASINA, 01.04.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy