(743 S. K. m. 5, 132) (818 S. K. m. 76)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: İhtar davalıya 04.02.1994 gününde tebliğ edilmiş ve dava 04.03.1994 tarihinde açılmıştır.
İhtar kararının tebliğinden itibaren bir ay geçmedikçe terk sebebine dayanılarak boşanma davası açılamaz (MK. 132). Bu süre hak düşürücü nitelikte olduğu ve kanunen tayin edildiği için hakim tarafından değiştirilemez.
Sözleşmelerin yapılmasına ve hükümlerine ve düşmesi sebeplerine ilişkin olan Borçlar Kanununda yer alan genel kuralların, Medeni Hukukun diğer kısımlarında dahi uygulanacağı Medeni Kanunun 5.maddesinde öngörülmüştür. Bu itibarla Borçlar Kanununun 76.maddesinde süreler bakımından tespit edilen kuralın burada da uygulanması gerekir. Anılan maddede yazılı olduğu üzere, ay ile tayin edilen süreler, sürenin bittiği ayın tekabül ettiği günün iş saatinin sonunda nihayete erer. (Y.2.HD. nin 05.10.1973 tarihli 4629/5565 sayılı kararı). Öyle ise bir aylık müddet 04.03.1994 gününün akşamı biteceği cihetle boşanma davasının en erken 05.03.1994 günü açılması icap eder. Oysa dava 04.03.1994'de açılmış olup gösterilen sebeple reddi gerekirken uyuşmazlığın esasının incelenmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 22.12.1994 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy