(818 S. K. m. 244) (HG. 30.12.1992 T. 1992/1-1586 E. 1992/782K.)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki istenilmekle, Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı, davalı ile evli olduğunu bu evlilik sırasında davalının adına Konya Selçuklu ilçesi 2.bölge tapusunda parsel 8264 deki binada 4/48 arsa paylı birinci kat 6 nolu bağımsız bölüm olarak satın alma nedeniyle kayıtlı olan taşınmazın bedelini kısmen davacıya bağış yaptığı, ziynetlerin paraya çevrilmesi, kısmen de kendisinin verdiği nakit para ile ödendiğini, bu suretle davalı adına tapuda kayıtlı taşınmazı üçüncü şahıstan satın alarak davalıya bağış yapmış olduğunu, ancak davalının zina ettiğini ileri sürerek davalı adına olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini istemiştir. Dava Borçlar Kanununun 244/2.maddesindeki hukuki sebebe dayanılarak bağışlanan malın geri alınmasına ilişkindir.
Dava dilekçesindeki anlatıma, toplanan delillere ve mahkemenin kabulüne göre, davacı davaya konu taşınmazı tapuda kendi adına kayıtlı iken bağış yolu ile temlik etmemiş taşınmazın 3.kişiden alınmasında bedel ödemiştir. Bu durumda davalıya yapılan bağış taşınmaz mal olmayıp gayrimenkulün satın alımında satış bedeli için ödenen paradır (Yargıtay 2.Hukuk Dairesi 9.12.1993 tarih 1110811977; H.G.K. 30.12.1992 tarihli 1992/1-1586 1992 782 sayılı kararlar). Diğer taraftan davalıya bağış yapılan ziynetlerin geri alınması şartları doğduğunda, ziynetlerin paraya çevrilmesi sonucu o para ile elde edilen malın da istirdadı istenemez, gene ziynetler ya aynen ya da bedeli talep edilebilir. Bu yönler gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy