(743 S. K. m. 254, 256, 406)
Taraflar arasındaki (Evlatlık verilmesine izin) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm (Davacı tarafından) temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Vesayet altında bulunanlar ile küçükler ana babaları ve vasilerinin muvafakati olmadan evlatlığa alınamazlar (M.K. m. 254). Vesayet altındaki bir kimsenin evlat edinilebilmesi için vasinin izninin alınması zorunludur. Medeni Kanunun 406/1. maddesine göre evlatlık bağının kurulması için vasinin önce Sulh Mahkemesinden izin alması, ayrıca alınan bu iznin Asliye Mahkemesi tarafından da onaylanması gerekmektedir. Böylece çifte bir denetim sistemi getirilmiş ve işin önemi dikkate alınarak vasi vesayet makamının özel bir kontrolüne tabi tutulmuştur. (M.K. m.254)
Vasinin açtığı bu dava Medeni Kanunun 406. maddesinde ifadesini bulan, vesayet altındaki küçüğün evlatlık olarak verilmesi konusundaki yetki isteğinin içermemekte, yasanın 256. maddesindeki evlat edinmeye izni isteğini kapsamaktadır.
Davacı (vasi) evlatlık akti yapmak üzere Sulh Mahkemesinden izin almamış ve Asliye Mahkemesinin onayına da sunmamıştır. Davanın reddine karar verilmesi, sonucu itibariyle doğrudur.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438/son maddesi gereğince ret kararının gerekçesinin yukarıda belirtilen şekilde değiştirilerek ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy