(743 S. K. m. 4, 134/4, 143/1)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm; yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacının açtığı boşanma davasında, davalı kusursuz bulunmuş, dava reddolunmuştur. O halde, Medeni Kanunun 134/4. maddesi uyarınca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı tamamen kusurlu olduğundan ve davalının boşanma yüzünden mevcut ve beklenen (MK. 152) menfaatleri haleldar olduğundan, lehine Medeni Kanunun 143/1. maddesi koşulları oluşmuştur. Uygun miktarda maddi tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden maddi tazminat talebinin reddi, bozmayı gerektirmiştir.
3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, davacının başka kadınla ilişki kurarak davalının aile bütünlüğüne ve şahsiyet haklarına yapılan saldırının ağırlığına nazaran takdir edilen manevi tazminat da azdır. Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de nazara alınarak, daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekir. Bu konuda yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.
Sonuç: 1- Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin 1. bentte gösterilen nedenlerle (ONANMASINA).
2- Hükmün 2 ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 23.10.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy