(743 S. K. m. 134, 143, 152)
Dava: Mahalli mahkemesinden hükmün, Daire'nin 27.12.1995 tarih ve 11991-14225 sayılı ilamı ile kısmen onanması kısmen bozulmasına karar verilmişti. Adı geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle; evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar:
1- Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle medeni Kanun'un 134/4. maddesi uyarınca boşanmaya yol açan dolaylarda davalı kusursuz olup; davalı en az Medeni Kanun'un 152. maddesinde kocaya yüklenen ödevlerin kendisine sağladığı mevcut menfaatten yoksun kalmış bulunmakla, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yersizdir.
2- Medeni Kanun'un 143. maddesinde gösterilen tazminat, boşanmanın kesinleştiği anda muaccel ve davacı da o anda mütemerrit hale geleceğinden, istek halinde boşanma kararının kesinleştiği tarihten faize hükmedilebilir. Bu yönün gözetilmemesi doğru olmadığı halde ilk incelemede gözden kaçtığından davacının karar düzeltme isteğinin bu yönden kabulü ile hükmün faiz yönünden, davacı yararına da bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 400-442. maddesi gereğince davacının faize ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne, gösterilen sebeple kararın davacı yararına da BOZULMASINA, davacının sair karar düzeltme isteğinin ise birinci bentteki nedenle REDDİNE, 19.3.1996 tarihinde, oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY: İncelenen kararda yer alan muhalefet açıklamaları çerçevesinde yoksulluk nafakası hakkındaki bozma da değiştirilmelidir.
Full & Egal Universal Law Academy