(743 S. K. m. 132, 137, 162)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Taraflar, son 6 ay Kırklareli'nde ikamet ettiklerine göre, yetkiye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, Medeni Kanun'un 132. maddesindeki terk hukuki sebebine dayanılarak açılmıştır. İhtarın hukuki sonuç doğurması için, yasadaki diğer şartların yanında, terkin başladığı tarihten itibaren ikinci ayın bitiminde, terk eden eşe ihtar isteğinde bulunulmalıdır. İhtar isteği ve kararı 05.10.1994 tarihinde olmuştur. Bu durumda, terkin 05.08.1994 tarihinden önce başlaması gerekir. Dinlenen davacı tanıklarının özellikle davacının babasının sözlerine göre, davalı eş 01.08.1994 tarihinde kocasının izni ve muvafakatı ile babası evine gitmiştir. Davalının terk iradesi 01.08.1994'den bir hafta sonra kayınpederinin daveti ile belli olmuştur. O halde, yasal süre gerçekleşmeden yapılan ihtara göre boşanmaya karar verilmesi yasaya aykırıdır.
3- Boşanma davası açılmakla eş, ayrı yaşamaya hak kazanır. Mahkeme, kadın ve nezdindeki çocuk için gerekli tedbirleri, özellikle tedbir nafakasını istek olmaksızın dava tarihinden geçerli olarak karar altına almaktadır (MK m. 137, 162).
Sonuç: Yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), davalının yetkiye yönelik temyiz itirazlarının (REDDİNE), bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14.05.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy