(743 S. K. m. 144) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Medeni Kanunun 144. maddesi gereğince yoksulluk nafakası verilebilmesi için bu konuda açık istek bulunması gerekir (Y.2.HD. 18.1.1991 tarih 13114 -2776 S. Kararı). Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74.maddesi uyarınca hakim istekten fazlaya hükmedemeyeceğinden bu açıklık miktar belirtilmesini kapsar. Davalının miktar da belirtmek suretiyle bir yoksulluk nafakası isteği olmadığından mahkemece taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1.bentte gösterilen sebeple reddi ile hükmün tedbir nafakası ile ilgili bölümünün ONANMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğu ile karar verildi. 03.03.1997
MUHALEFET ŞERHİ
Yoksulluk nafakası maddi manevi ödence istekleri boşanmanın eki (feri) niteliğinde isteklerdir. Boşanmanın eki niteliğinde olan isteklerde isteğin açıklanmış olması yeterlidir. Miktarının takdiri hakime aittir. Hakim uygun görürse taraflardan bu konuda ek bilgiler alabilir.
Davalı yoksulluk nafakası isteyeni açığa vurmakla yetinmiş ise hakimin miktar konusunda bilgi alması sonucuna göre karar vermesi gerekir.
Bu itibarla hükmün yoksulluk nafakası yönünden esastan incelenmesi gerekir.
Sayın çoğunluğun oluşan görüşlerine katılmıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy