(743 S. K. m. 132) (4721 S. K. m. 164)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Davalının açtığı 1994/227 esas sayılı dava sonunda oluşan ve kesinleşen hükümle davalı kadının o davanın açılış tarihi olan 25.3.1994 tarihinde eşinden ayrı yaşama hakkı olduğu belirlenmiştir. Bu tarihten sonra Medeni Kanunun 132. maddesinde gösterilen iki ay geçmeden ve davalının ayrı yaşama hakkının sona erdiği belirlenmeden 12.4.1994 tarihinde mahkemeye arz edilen ihtar isteği dayanak yapılarak Medeni Kanunun 132. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğu ile karar verildi. 12.03.1997
MUHALEFET ŞERHİ
Kayseri Asliye 1.Hukuk Mahkemesinin 1993/227- 1994/416 sayılı kararına göre davacı Yasemin kocasının müşterek haneyi terk edip gittiğini ileri sürerek tedbir nafakasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme kocanın karısını dini inancına göre boşadığı bu suretle karısının infak ve iaşesini sağlamadığı, zarurete terk ettiğini kabul ederek davacı kadın yararına tedbir nafakasına karar vermiştir. Davacının isteği Medeni Kanunun 161 maddeye dayanmaktadır. Mahkemenin kararı öyledir. Medeni Kanunun 162 maddesi uyarınca ayrı mesken edinme ve ayrı yaşama kararı yoktur. Bu nedenlerle hükmün onanması düşüncesindeyim. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy