(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda, mahalli mahkemece verilen hüküm, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Terk sebebine dayalı usulüne uygun açılmış dava yoktur.
Medeni Kanun'un 134/1-2. maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için, evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanun'un 134/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzah izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak boşanma temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2 - Medeni Kanun'un 143/2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davacı lehine manevi tazminata hükmolunması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen sebeple reddi ile hükmün yoksulluk nafakası ile ilgili bölümünün ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 26.3.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy