(743 S. K. m. 143) (818 S. K. m. 47, 49)
Dava: Medeni Kanunun 143/2. maddesi Boşanmaya sebebiyet vermiş olan hadiseler kabahatsiz karı veya kocanın şahsi menfaatlerini ağır bir surette haleldar etmiş ise, Hakim manevi tazminat namiyle muayyen bir meblağ dahi hükmedebilir hükmünü, Borçlar Kanunun 47. maddesi "Hakim hususi halleri nazara alarak Cismani zarara ducar olan kimseye manevi zarar maniyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir" ve Borçlar Kanunun 49. maddesi ise "şahsi menfaatleri haleldar olan kimse hata vukuunda zarar ve ziyan ve hatanın hususi ağırlığı icap ettiği surette manevi zarar namiyle nakdibir meblağ itasını dava edebilir" hükmünü getirmiştir.
Somut olayda davacı 1.9.1993 tarihinde açtığı boşanma davasında davalının kendisine kötü davrandığını ve dövdüğünü ileri sürerek (MK. 143/1 maddesi gereğince 10.000.000 TL. manevi tazminat talebetmiş olup yapılan yargılama sonucu verilen boşama kararı ile birlikte manevi tazminat talebi de aynen kabul edilmiş; davacı boşama kararından sonra açtığı 8.12.1994 günlü bu dava ile de aynı olaylara dayanarak 60.000.000 TL. manevi tazminat talebinde bulunmuş; mahkemece de bu isteği kısmen kabul edilmiştir.
Burada davacının yarışan hakları söz konusu olup seçimini açtığı boşanma davasında Medeni Kanunun 143/2. maddesine göre kullanıp karar elde ettikten sonra, bundan vazgeçip aynı olay nedeniyle tekrar Borçlar Kanunun hükümlerine dayanarak manevi tazminat isteyemez bu yön gözönünde tutularak davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine 16.6.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy