(743 S. K. m. 143) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen mrafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün tebligata rağmen taraflar gelmediler. Taraf vekillerinin maazeret telleri okundu Av. E.S.'nin başkasına tevkilen yetkisi olduğundan maazereti kabul edilmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağılar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin taktirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Boşanmanın ekini (ferisini) oluşturan maddi ve manevi tazminatlar (MK.m. 143/1-2) boşanma kararının kesinleştiği tarihte istenilebilir hale gelir. Faize kararın kesinleştiği tarihten geçerli olacak şekilde hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden duruşma açılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438/7. maddesi gereğince hüküm fıkrasının ikinci bendindeki (talep tarihi olan 30.7.1996) sözcüklerinin çıkartılmasına yerine (kararın kesinleştiği) ibaresinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ve ayrıca birinci bentteki sebeplerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcın yatırana yükletilmesine peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcın yatırana davacıya geri verilmesine 11.11.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy