(743 S. K. m. 4,145)
Dava:Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin taktirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları ile manevi tazminata sebep olan hadisenin ağırlığı dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminat azdır. Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkeside dikkate alınarak daha uygun tazminat takdiredilmelidir. Bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
3-Medeni Kanunun 145. maddesi yoksulluk nafakasının toptan veya durumun gereklerine göre irad şeklinde ödenmesine karar verebileceğini öngörmüştür. Bunun takdiri hakime aittir. Hakim toptan yoksulluk nafakasına hükmederken, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını çalışma koşullarını, kadının yaşını , evlenme şansını ortalama yaşam süresini, paranın peşin
sermaye değerini Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet kuralı verilecek paranın kadının yoksulluktan kurtarma amacını taşıdığınıda dikkate almak zorundadır. Bu yönler dikkate alınmadan, yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün iki ve ücüncü bentlerde gösterilen sebeple manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, kararın tedbir nafakasına ilişkin bölümünün ise ONANMASINA temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 15.5.1998 .
Full & Egal Universal Law Academy