(743 S. K. m. 298)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı ana tarafından açılan davada babalığın hüküm altına alınması istenmiştir. Kanun koyucu, babalık davasında ananın her zaman çocuğun yararına davranmayacağı ilkesinden hareket ederek küçük için hemen kayyım tayin edilmesini (M.K.298), ve çocuğun yararının korunmasını kabul etmiştir. Böylece şu veya bu gibi düşüncelerle ana-babanın çocuk aleyhinde birleşmeleri ve onun zararına bir durumun doğumu önlenmek istenmiştir. Nitekim 2.5.1990 tarihli ve 5/8 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da bu düşünceler doğrulanmıştır.
Yukarıda açıklanan kural çerçevesinde küçüğe kayyım tayin ettirilmeden, ananın açtığı davaya kayyımın katılmasına imkan hazırlanmadan (Y.H.G.K.nun 20.1.1988 tarihli 473-42 sayılı kararı) gösterdiği takdir de kayyımın delilleri de toplanmadan eksik tahkikatle hüküm verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 03.06.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy