(818 S. K. m. 388, 390) (1086 S. K. m. 63, 33, 455/8)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Vekalet, vekilin yapması gereken işin gerektiği tüm işlemleri kapsar. Ancak özel yetkisi olmadan vekil, dava açamaz, sulh olmaz, tahkim edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, bağışlayamaz, bir taşınmazı temlik veya bir hak ile sınırlayamaz (BK mad. 388). Hukuk usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 63. maddesi gereği bunlara ilaveten, ibrada bulunamaz, davayı kabul veya davadan feragat edemez, yöneltilen yemini kabul veya dava konusunu kabz edemez ve haczi çözdüremez. Bunların dışında hakimlerin reddi (HUMK, mad. 33), başkasına vekalet verilmesi, BK mad. 390, Avukatlık K. mad. 171', hakimler aleyhine dava açılması, Anayasa Mahkemesi'nde dava açılması hallerinde de özel yetki gereken haller arasında öngörülmüştür. Niteliği itibariyle şahsa sıkı sıkıya bağlı (evlenme gibi) hakların bizzat kullanılması zorunlu ise de, diğer şahsa bağlı haklar özel yetkili vekil aracılığı ile kullanılabilir.
Vekilin müvekkilinden özel yetki alması gereken haller kanunlarda sayılmıştır. borçlar Kanunu'nun 388. maddesinde ortaya konan genel sınırlamanın istisnası kanunda gösterilmedikçe, genel kural uyarınca, vekilin işin gerektirdiği tüm yetkilerle donatıldığını kaul, işlem güvenliği ilkesinin zorunlu bir sonucudur. Özel yetki gerektiren haller benzetme yolu ile genişletilemez. boşanma davası özel vekalet verilmesini gerektiren dava türlerinden değildir. Onun için genel olarak dava açma yetkisi taşıyan vekaletname ile de boşanma davası açılabilir. Buna rağmen vekaletnamede özel olarak boşanma davası açma yetkisi verilmediğinden söz edilerek davalının yargılamanın iadesinin (HUMK mad. 455/8) Kabulü ile boşanma kararının iptal edilmesi doğru değildir (Y.2.H.D.nin 2.5.1983 tarihli 3789-3905 sayılı kararı).
Kaldı ki boşanma davasında davayı takip eden vekaletnamenin temsile yeterli olduğu tartışılıp ona yapılan karar tebliği de geçerli sayılmıştır. Bu sebeple de iade-i muhakeme isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.
Sonuç: temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, sair yönlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın atırana geri verilmesine, 23.10.1998 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy