(743 S. K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Medeni Kanunun 132. maddesindeki terk hukuki sebebi ile açılan boşanma davasında, müşterek haneden ayrılmakta haklılığın uzun süre devam edeceğinin kabulü evlilik kurumu ile bağdaşmaz. Bu gibi hallerde davalı ayrı yaşamakta ve eve dönmemekte haklılığını kanıtlaması gerekir. Aksi düşünce terk eden eşin kendi arzusuna göre ve devamlı aile dışında kalma hakkını doğurur ki yasa böyle bir amacı öngörmemiştir. Dairemizin kökleşmiş kararlar da böyledir. (Y.2.H.D.'nin 7.5.1992 tarih 4923-5323 sayılı, 7.7.1987 tarihli 4991-6008 sayılı, 30.9.1986 tarih 7782-8101 sayılı ve Y.H.G.K. 4.2.1987 tarih 2-106170 sayılı kararalrı) davalı davet edilen eve dönmemekte haklılığını ispatlayamamıştır. O halde davanın kabulü gerekirken redde karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 3.2.1999 (Çar).
Full & Egal Universal Law Academy