(1086 S. K. m. 274, 438) (743 S. K. m. 162, 315)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davalı tarafından istenilmişsede Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 438/1. maddesi uyarınca dava mahiyeti itibariyle duruşmaya tabi mevattan olmadığından duruşma tablebinin reddine karar verildikten sonra evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 274.maddesi dikkate alınmadan davacının ikinci tanık listesi kabul edilip yeni gösterilen tanığın dinlenmesi doğru değilse de bu husus hatası diğer deliller karşısında sonuca etkili olmadığından bozma sebebi sayılmamışltır.
2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle G. reşit olup onun yönünden de aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde
3- Bu davada davacı M., kendisi ve küçük B. için Medeni Kanunun 162. maddesi uyarınca davacı G.'te Medeni Kanunun 315. maddesi uyarınca nafaka istemişlerdir. Her iki dava için ayrı ayrı hüküm kurmak gerekirken tüm nafakanın davacı M.'ya ödenmesine karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Hükmün 3. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 2. bentte açıklanan sebeple reddine, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy