(1086 S. K. m. 95, 428) (2797 S. K. m. 428)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen 7.12.1998 tarihli ek karar temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahkemece isteğe uygun olarak boşanmaya hükmedilmiş, temyiz süresi içinde davacı 7.12.1998 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir.
Karar kesinleşinceye kadar davanın her safhasında davadan feragat mümkündür. Feragat kesin hükmün hukuki neticelerini doğurur (HUMK. md. 95).
Öte yandan işlem doğrultusunda oluşan hükmün kesinleşmesi bu kuralla çelişen bir sonuç doğuracaktır. O halde henüz kesinleşmemiş hükmün ortadan kaldırılması zorunludur.
Mahkemeler Kanunda gösterilen istisnalar dışında kendi hükümlerini kendileri kaldırımazlar. İlk derece mahkemelerin kararlarını bozup kaldırma yetkisi münhasıran Yargıtay'a aittir (Yargıtay Kanunu 1., HUMK. md. 428).
Mahkemece kadının davası kabul edilerek boşanmaya karar verilmekle dosyadan el çekilmiştir. Davacı kadının hüküm kesinleşmeden önce verdiği 7.12.1998 tarihli dilekçesinin temyiz isteği olarak kabülü ile dosyanın Yargıtayca incelenip verilecek karar sonucuna göre dosyanın ele alınıp feragat sebebi ile gerekli kararın verilmesi gerekirken ek kararla davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç; Temyiz edilen 7.12.1998 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulup kaldırılmasına ve tarafların boşanmalarına dair verilen 3.11.1998 tarihli kararında davanın feragat sebebi ile reddedilmek üzere (BOZULMASINA), temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 5.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy