(743 S. K. m. 132, 152)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davet ihtarı davalının işyerindeki daimi işçisine yapılmış olup, Tebligat Kanunu'na uygundur ve dava Medeni Kanun'un 132. maddesine göre süresinde açılmıştır. Medeni Kanun'un 152. maddesine göre kadının infak ve iaşesi kocaya ait olup, ihtar isteği ile davalıya yol parası gönderilmemesinde de Yasa'ya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davet ihtarında belirtilen evin ortak konut olduğu tarafların 1,5 yıl bu evde oturduktan sonra davalının bu evi terkettiği açıklanmış bu olgu tanıklarca da doğrulanmıştır. Buna karşı davalı evin seçimi kendisinde olduğu ve yeni bir ev tuttuğunu orada oturduğunu ileri sürmediği gibi davalının adresinin Mimarlık Bürosu olduğuda anlaşılmaktadır. Medeni Kanun'un 132. maddesi koşulları oluşmakla boşanmaya karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeble BOZULMASINA, 22.6.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi
MUHALEFET ŞERHİ
Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ihtarın Medeni Kanun'un 132. maddesi ile 27.3.1957 günlü 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmamasına göre geçersiz ihtara dayanılarak açılan davanın reddi doğrudur. Bu sebeplerle temyiz istemlerinin reddiyle Usul ve Kanun'a uygun olan hükmün onanması gerekir.
Full & Egal Universal Law Academy