(743 S. K. m. 134, 143)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacının güven sarsıcı davranışlarına mukabil davalının da davacıya salak, manyak, aptal diyerek ağır hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.
2- Boşanma davası sonunda harçlar kanunu gereğince, yalnızca maktu harç alınması zorunlu olup boşanma davası dolayısı ile verilen tedbir, iştirak veya yoksulluk nafakası ile Medeni Kanunun 143. maddesi uyarınca takdir olunan tazminatlar boşanmanın feri sonucu olup bu talepler harca tabi olmadığı gibi ret veya kabulü halinde taraflara ücreti vekalet ve harç yükletilemez. (Y. 2 HD. nin 19.2.1990 günlü 13474-2077 sayılı ve YHGK. nun 25.9.1996 günlü 2-331/628 sayılı kararları) Bu yön gözetilmeden kabul edilen nafaka miktarı üzerinden nispi harca hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 08.07.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy