(743 S. K. m. 137, 143, 144)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalil mahkemece verilen hüküm temyz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin taktirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2 - 1989 yılında bağlandığı belirtilen tedbir nafakası dava tarihine göre yetersizdir. Bu itibarla Medeni Kanunun 137. maddesi gereğince davalı kadın lehine uygun miktarda tedbir nafakası taktiri gerekirken talebin reddi doğru görülmemiştr.
3 - Davalı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği ve Medeni Kanunun 144. maddesi şartlarının oluştuğu nazara alınmadan yoksulluk nafakası talebinin redid usul ve kanuna aykırıdır.
4 - Davacının istediği tazminatın ne miktarının maddi ne miktarının manevi olduğu açıklattırılarak maddi ve manevi tazminat taktiri gerekir.
Kocanın başka kadınla ilişkisi evlilik birliğine ağır saldırı teşkil ettiği gibi kadının şahsiyet haklarına da ciddi bir saldırı teşkil eder. Bu halde Medeni Kanunun 143/2. maddesi gereğince manevi tazminat taktiri gerekirken yanlış gerekçe ile maddi tazminat taktiri doğru olmadığı gibi, boşanmada kadının kusurlu olmayışı ve boşanma yüzünden en azından kocasının maddi desteğini yitireceği nazara alınarak kadın lehine uygun miktarda maddi tazminat (MK. 143/1) taktiri gerektiğinin nazara alınmaması da bozma sebebidir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün boşanmaya yönelik kısımının yukarıda 1. bentte göseterilen gerekçe ile ONANMASINA, temyiz peşin hacın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 6.10.1999
Full & Egal Universal Law Academy