(743 S. K. m.134, 137, 144, 148) (YHGK. 07.02.2001 T. 2001/2-13 E. 2001/35 K.)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Evlilik birliğin devam ettirmek, barışmak veya barışma teşebbüsünde bulunmak yahut sair surette hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma sebebi olamaz. Medeni Kanunun 134/1-2.maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanunun 134/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
2- Kabule göre de;
a) Boşanma halinde çocuklardan birisi yada birileri babaya, diğeri veya diğerlerinin velayeti anaya verilmesi halinde şahsi ilişki kurulurken çocukların da birbirlerini görmelerini sağlayacak şekilde süreler belirlenmelidir.
b) Boşanmanın fer'i hükümleri olarak Medeni Kanun'un 143. maddesi uyarınca tazminat, 137, 144 ve 148. maddeleri uyarınca taktir edilen nafakadan dolayı vekalet ücreti tayini ve bu istekler sebebiyle harç alınmayacağı gözetilmeden davalı yararına vekalet ücreti belirlenmesi yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 5.11.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy