(818 S. K. m. 244, 246)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 30861 ada, 10 nolu parselde bulunan 4 numaralı bağımsız bölümün davacı tarafından, davalıya bağışlandığına ilişkin çekişme bulunmamaktadır. Taşınmaz 3. Kişi adına tapu sicilinde kayıtlı iken davalıya temlik edilmiş ise de, taşınmazın davacıya ait olduğu ve icradan mal kaçırmak amacıyla arkadaşı adına tapuda kayıtlı olduğu da çekişmesizdir.
Borçlar Kanununun 246. maddesindeki hak düşürücü süre bağışlayanın rücu sebebine muttali olduğundan başlar. Davacı, davalının evi terk ederek boşanma davası açmasını rücu sebebi olarak ileri sürmüştür. Boşanma davası 10.11.1998'de, bu dava da 26.2.1999'da açılmış olduğundan davanın hak düşürücü süre geçirildiğinden bahisle reddi doğru değildir. Ancak boşanma davasında bu davanın davacısı H.Ş.Ö. kusurlu görülmüştür. Başkaca; Borçlar Kanununun 244. maddesinin öngördüğü bağıştan dönme koşulları da bulunmamaktadır. Cayma için bir neden bulunmadığından davanın esastan reddi gerekirken hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle reddi doğru değilse de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple onanmasına, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine peşin harcın mahsubuna oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy