(743 S. K. m. 19, 361) (2675 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Vesayet ve hacir sebepleri mahcurun milli hukukuna tabidir. (MÖHUK madde 9)
Medeni Kanun 361. maddesi, vesayete ilişkin davaların mahcurun ikâmetgâhının bulunduğu yer mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Buradaki yetki kesindir. Hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması da gerekmektedir. İkâmetgâh bir kimsenin yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir. (MK madde 19) Nüfusa kayıtlı olunan yerde karine olarak ikâmetgâhtır. (NK madde 4) Yurtdışında oturulan süre neye ulaşılırsa ulaşsın ikâmetgâhın nakledildiğini göstermez.
Toplanan delillerden vesayet altına alınması istenilen Y.'nin Türk vatandaşı olup, Karaçoban nüfusuna kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu kişinin ailesinin Alman vatandaşlığına geçmiş olmasının da sonuca etkisi yoktur.
Gerçekleşen bu durum karşısında, Almanya ile ülkemiz arasındaki hukuki yardım anlaşmaları da dikkate alınarak, davacının tüm delillerinin toplanması vesayet altına alınması istenilen Y., Türkiye'de tedaviye çalışılmış ise bu evrakın ilgili sağlık kurulundan celbedilmesi, Y.'nin vesayeti gerektirir durumunun olup olmadığının bulunduğu yer sağlık kuruluşundan araştırılması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilip hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, Harçlar Kanunu'nun 13/b maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 10.3.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy