(743 S. K. m. 152) (1086 S. K. m. 427)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükümle 23.9.1999 tarihli ek kararda temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Her dava açıldığı şartlara tabi olup Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2. maddesinde belirtilen kesinlik sınırı dava tarihi olan 24.11.1998'de 10.000.000 TL. olup taktir edilen nafakanın bu miktarın üzerinde oluşu nedeni ile kararın kabili temyiz olduğu nazara alınarak 23.9.19999 tarihinde temyiz talebinin reddine dair kararın bozulup kaldırılmasına karar verilip,
İşin esasının incelenmesinde;
Sonuç: Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere Medeni Kanunun 152. maddesi gereğince kocanın karısını infakla mükellef bulunmasına ve özellikle davacının nafaka istemekte haklı olduğunun sübuta ermesine, tarafların mali ve sosyal durumuna ve geçim şartlarına ve özellikle takdir edilen nafakanın yeni bir tedbir nafakası niteliğinde olmasına göre temyiz itirazları yerinde olmadığı gibi diğer yönlere ilişkin temyiz istekleri varit değildir. Bu itibarla bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna 27.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy