(1086 S. K. m. 185) (492 S. K. m. 30, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm nafaka eşyası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacının dava açarken ödediği başvurma harcı, ziynetler yönünden istek hakkındaki davayı da kapsar. Ancak boşanmanın fer'i niteliğinde olmayan bu dava yönünden ayrıca peşin nispî harç ödenmemiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 185. maddesi uyarınca davalının rızası olmaksızın davacı davasını takipten sarfınazar edemez. Şu halde Harçlar Kanununun 30 ve 32. maddeleri uyarınca eksik harcın tamamlanması önce davacıdan, ödemezse davalıya ödeyip ödemeyeceği sorularak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, davacının ziynetler yönünden dava açmakta muhtariyetine karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Davalının temyiz itirazının 2. bentte gösterilen sebeple kabulü ile hükmün ziynet eşyası hakkındaki talep yönünden bozulmasına, davalının nafakaya yönelik itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün onanmasına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy